شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387
تنها ترین بانوی سرزمینت هم که باشی
همیشه کسی هست در درونت
که دوستش داشته باشی
همراهش باشی
صدایش را بشنوی
وهیچ زلزله ای
مذاب های روح هیچ ابلیسی
شکافتن هیچ کوهی
فوران هیچ رودی
مبهوت و ترسیده و سرگردانت نخواهد کرد
محکم باش بانو
ریشه هایت
عمیق تر از آن است که
با بادی
بر خود بلرزند
نوشته شده توسط افرا در ساعت 9:12 | لینک
|
